zoekresultaten

Categorieën

101 woonideeën blogt over The PIN Gallery

101 woonideeën blogt over The PIN Gallery

2d exposeert op The PIN Gallery
2d studio in vorm is als een van de 8 pinners voor The PIN Gallery gevraagd om 5 inspirerende pins van Pinterest te kiezen die passen bij het thema ‘Eyecandy’. Leuk! Inspiratie die precies bij ons past! Over een week gaat deze pop-up expositie van start in een prachtige oude loods in hartje Amsterdam. Benieuwd naar welke pins wij gekozen hebben? Kom dan volgende week een kijkje nemen!

Blog 101 woonideeën 
In aanloop naar deze pop-up expositie wijdt 101 woonideeën tot en met 10 augustus elke dag een blog aan een exposerende pinner. Initiatiefneemster Joëlle Wehkamp van Studio Sjoesjoe trapte af. Blijf 101 woonideeën volgen om kennis te maken met de personen achter de pinterestaccounts.

Deze enthousiaste Pinterest-gebruikers nemen deel:
• 101 Woonideeën
• 2d studio in vorm
• AnoukB
• April and May
• Marieke Noordanus
• Rosee Berson
• Studio Sjoesjoe
• Wimke Tolsma

The Pin Gallery
Pop-up expositie in het teken van Pinterest
12 t/m18 augustus, van 10.00 tot 18.00 uur
Lauriergracht 154, Amsterdam
The PIN Gallery op Facebook

Nieuw: Papershop van Ikea

Nieuw: Papershop van Ikea

Liefhebbers van papier kunnen bij Ikea hun hart ophalen aan een grote collectie notitieboekjes, decoraties, cadeaupapier en verpakkingen in de meest uiteenlopende kleuren, maten en ontwerpen. Voor leuke prijsjes natuurlijk. Een pilot van de nieuwe Papershop is van start gegaan bij IKEA Delft en IKEA Barendrecht. In de loop van het jaar wordt het nieuwe concept uitgerold naar andere vestigingen in Nederland. Hopelijk is de Papershop snel te vinden in de Brabantse vestigingen!

Wat wil ik?

Wat wil ik?

Ik ben gezegend met een aantal mooie herinneringen uit mijn allerjongste jaren. Als peuter bijvoorbeeld klom ik met regelmaat bij mijn opa op schoot. Over zijn been lag dan een zachte wollen plaid met een donker ruitpatroon. Hij las me voor uit kleine vierkante boekjes, met kaften in betoverende pasteltinten en wollig geïllustreerde dieren. De randen waren geschulpt en het papier voelde als linnen. Geen idee meer waar de verhalen over gingen, maar de boekjes zie ik zo voor me.
Van Sint kreeg ik een paar jaar later een pop in een fraaie doos. Zo’n doos met een kristalhelder venster, krulletters, en allerlei flapjes, stansvormen en lintjes om de armen en beentjes op zijn plaats te houden. De pop ging aan de kant, maar met de doos heb ik urenlang gefascineerd gespeeld. Tot grote spijt van de gulle gever, begreep ik jaren later.
De passie voor kleur, vorm en textuur zat er blijkbaar al vroeg in bij mij. Gelukkig is dat zo gebleven en heb ik daarmee zelfs mijn eigen studio in vorm kunnen realiseren.

‘Welke vraag moet elke ondernemer op zijn minst één keer aan zichzelf stellen?’ Dat werd mij laatst in een interview gevraagd. Daar moest ik wel even over nadenken, maar dit is ‘m: wat doe ik morgen en is dat wat ik wil doen? Je bent immers absoluut het beste in wat je het liefste doet, en andersom.

Ik stel mezelf die vraag regelmatig en eerlijk gezegd krijg ik nooit een volledig bevredigend antwoord. Allerlei factoren spelen immers een rol bij de invulling van de toekomst. Hoeveel tijd en ruimte heb ik? Is het economisch verantwoord? Kan ik het alleen? Of heb ik de juiste mensen om me heen? Is onze markt er klaar voor? Wat wil ik met Het Nieuwe Werken? Wat echter altijd prominent in het antwoord besloten is, is het bezig willen zijn met vormgeving. Dat is mijn passie. Dat fascineert mij, maakt me nieuwsgierig en zoekend naar mogelijkheden. Al zolang ik me kan heugen.

Passie houd je scherp en maakt dat je het allerbeste wil bedenken, bereiken, maken. Het brengt je kennis en ervaring, en het mooie is: het gaat als vanzelf. Je ontwikkelt moeiteloos. Wat je te bieden hebt, biedt je oprecht. Niet verkopen om te verkopen, maar omdat je je klant ook dat beste gunt!
Met onze laptops en smartphones werken we intussen overal en altijd, en via social media blijven we continu in contact met de wereld om ons heen. Allemaal om efficiënter en productiever te werken. De grenzen tussen werk en privé vervagen. Fijn? Ja, maar soms ook even niet. En dan is het erg prettig dat passie de verbinding is. Daar vaart elke medewerker en onderneming wel bij.

Wat doet u morgen en is dat wat u wil doen? Ik ben benieuwd naar uw passie!

Ank Klis
2d studio in vorm

Deze column verschijnt ook in de uitgave van Regio Business van juni 2012.

 

Merkenmix

Merkenmix

In tegenstelling tot veel huidige kinderen had ik slechts één Barbie. Het was echter een luxe versie: ze had buigbare knieën. Daarmee kon ze nog enigszis charmant op haar ‘Panton chair’ zitten. Niet dat ik (laat staan Barbie zelf) het besef had dat die stoel een designklassieker uit 1959 was. Nee, ze was helemaal gewend aan haar luxe leventje: een prachtige trendy slaapkamer inclusief hangkast en kaptafel, moderne lampen en tafeltjes, een zwembad met toebehoren, en een garderobe waar je u tegen zegt. Voor elke gelegenheid had ze een passende outfit. Een hippe bikini, een zoetroze nachthemd met ochtendjas, een galajurk, een jeanspakje met bijpassende strandtas, een bontjas. En bij elk setje passende schoenen en laarzen. Ik herinner me nog precies dat ik bij een feestelijke gelegenheid een kledingsetje in de speelgoedwinkel (Bart Smit?) uit mocht zoeken. Met rode wangen koos ik na veel getreuzel uiteindelijk een fleurige halterjurk, paars-oranje gebloemd, met een prachtige zomerse flaphoed. De rest van haar garderobe maakte ik samen met mijn moeder. Dat was eigenlijk nóg leuker. We breiden t-truitjes en haakten mutsjes, van restjes stof knipten we sjaaltjes en naaide mijn moeder blousjes en rokjes.

Om het geluk compleet te maken, kwam enige tijd later Ken in Barbies leventje. Ken kwam er wat betreft garderobe – hoe stereotype – heel wat slechter vanaf. Hij moest het doen met twee broeken en twee jasjes. En een coltrui. Dat wil zeggen: alleen de col. Het lijfje en de mouwen zag je toch niet onder zijn jasje, moeten de makers van Mattel gedacht hebben. Ik vond dat echter zo sneu, dat ik liever naar zijn half ontblote gespierde borstkas keek, dan naar zo’n half colletje.

Maar goed, een van die twee jasjes, daar gaat het me om. Het was rood, met een witte bedrukking. Dat die bedrukking eigenlijk heel bijzonder is, ontdekte ik toen ik onlangs weer op het jasje stuitte. Het lijkt een patroon van logo’s van CocaCola, maar nadere inspectie (mijn bril helpt) leert dat er PepsiCola staat geschreven! Ik vraag me af wat dat ontwerp destijds voor consequenties had. Spande CocaCola of Pepsi een proces aan tegen Mattel? Waren de merken nog niet geregistreerd? Heeft Mattel beide partijen toestemming gevraagd? Moesten de verkopende winkels de kleding uit het assortiment nemen? En, wat vond Barbie ervan?

Waar ze het nu vast unaniem over eens zijn, is dat al die merken sterke merken zijn gebleken.

En mijn Barbie en Ken? Die zijn na ruim 35 jaar nog steeds een leuk setje!

Ank Klis

 

Mooi?

Mooi?

Met de lente in mijn hoofd struinde ik op mijn vrije zaterdag door een tuincentrum op zoek naar aankleding voor de studio. Erg inspirerend, dat kan ik u verzekeren. Al snel lagen er twee vazen in mijn karretje: wit, rond en glanzend. Helemaal blij; zoveel moois, voor een prettig prijsje en precies wat we bij 2d nodig hebben! Want we vinden de sfeer en uitstraling van onze werkplek minstens zo belangrijk als ons werk. Daarom schuiven we regelmatig met meubilair, we schonen boekenkasten rigoreus op en we voegen nieuwe accessoires toe. 
De volgende werkdag plaatste ik de nieuwe aanwinsten op een prominente plek in de studio. Enthousiaste reacties bleven echter uit. Pas later die week begreep ik dat niemand, echt niemand, de vazen mooi vond. En al helemaal niet passend bij 2d. Want wit, rond en glanzend!

Je denkt je collega’s te kennen. We zijn een klein team, weten van elkaar waar we mee bezig zijn, kennen elkaars voorkeuren, elkaars stijl en elkaars eigenaardigheden. Denk je dus! Want bij vormgevers kun je er nooit zeker van zijn. Die zijn doorgaans een tikje eigenwijs, een beetje eigenzinnig, plezierig kritisch en vooral erg volhardend. Ze hebben overal een mening over. En dat geldt zeker ook voor 2d-ers. In basis zijn we het vaak meer dan eens, maar dat weerhoudt ons niet regelmatig flink in discussie te gaan. Voor je het weet staan we met een man of vijf gebogen over kleurstalen of lettertypes. ‘Ja, maar’ en ‘nee, ècht niet’ wisselen elkaar in snel tempo af. Een woord als ‘mooi’ wordt angstvallig vermeden, want over smaak valt niet te twisten. Daar kunnen we kort over zijn. De vertaling van briefing naar concept moet ‘relevant’, ‘onderscheidend’, ‘verrassend’ of ‘wervend’ zijn. Mooi mag, hoeft niet. Om die reden zijn we kritisch op de briefing, de boodschap, de kernwaarden en de beoogde doelen. Om zo de juiste keuzes te maken. Daarom is slechts die ene foto de enige verrassende, die ene kleur de enige treffende, die ene vorm de enige krachtige. Elk detail kiezen we bewust en onderbouwd.

De volgende keer dat ik ga shoppen voor ons interieur, neem ik of al mijn collega’s mee of een lijstje met onze kernwaarden. Voor mijn geruststelling heb ik de vazen nog getoetst aan onze 2d-kernwaarden. Ze voldoen eraan, al is het niet erg overtuigend. De vazen staan daarom nog steeds in de vensterbank. Als waarschuwing! Wanneer je puur op smaak afgaat, kun je je schromelijk vergissen! Komt u binnenkort bij 2d? Oordeel dan zelf. Dan kunt u meteen ook een verhelderend kernwaardenonderzoek voor úw bedrijf regelen.

Ank

P.S. Ook moeite met promotionele keuzes maken voor uw bedrijf? 
Ons kernwaardenonderzoek werkt verrassend en motiverend!
 Meer weten? Mail of bel ons (0416) 674 624.

 

Inpakken (3)

Inpakken (3)

Het is al weer een jaar of 5 geleden. Een gulden was nog een geldig betaalmiddel, Senseo had het daglicht nog niet gezien en albert heette nog zoiets als Albert Heijn Bezorgservice. Deadlines vulden mijn weken. 2d ging meer dan gewoonlijk rond achten open om ver na elven ’s avonds weer te sluiten. Tot overmaat van ramp stond mijn verjaardag voor de deur èn had ik familie en vrienden de belofte gedaan het dit jaar als vanouds dik te vieren. De band was al geregeld.

Tijdens winkeltijden kon ik – vond ik – het me niet permiteren uitgebreid te gaan winkelen voor mijn wekelijkse boodschappen. Laat staan voor culinaire hapjes en drankjes. Zo gebeurde het dat ik daags voor het feestje, even voor middernacht, thuis voor mijn computer plaatsnam. Want AH bezorgde inmiddels een internetbestelling bij je thuis. Voor maar enkele guldens meer. Dat was de oplossing!

Ijverig ging ik aan de slag. Om al snel tot de ontdekking te komen dat de productomschrijvingen me veel te weinig zeiden. Hoe heet die lekkere rode wijn met dat moderne etiket toch? Welk merk lasagne zit in een geel pak? Neem ik altijd 250 ml satésaus of 500? Welke maat filterzakjes gebruik ik? Hoe heten die borrelhapjes rechts in het vriesvak? Om van mijn feestje een Amerikaanse fuif te maken ging me te ver. Dus er was geen andere keus dan mijn bestelling af te ronden. Om half 3 in de ochtend had ik me door alle rubrieken geworsteld en constateerde ik opgelucht dat mijn bestelling verwerkt was. Zaterdagochtend zouden ze het keurig bij mij in de keuken af komen leveren.

Van de voorraad koffie heb ik nog maanden plezier gehad, de koffiemelk daarentegen was die avond tot op de laatste druppel op, de hapjes waren anders dan anders maar daarom verrassend, en ik heb drie kwartier langer in de keuken gestaan om me de bereidingswijze van een andere hartige taart eigen te maken. Maar we hebben genoten. Het was – in alle opzichten – een verjaardag om nooit te vergeten.

Boodschappen doe ik sindsdien gewoon weer met een ècht winkelwagentje. Zodat ik snel naar mijn vertrouwde verpakkingen kan grijpen als ik weinig tijd heb, of uitgebreid de bereidingswijzen kan bestuderen op de etiketten als ik zin heb lang te winkelen.
Eén verpakking zegt meer dan duizend woorden.

Ank

PS. Op www.albert.nl wordt het productoverzicht tegenwoordig opgesierd met een foto van de verpakking. Misschien dat ik dan toch weer eens een poging waag….

 

Inpakken (1)

Inpakken (1)

Mijn daginvulling is bepalend voor mijn broodmaaltijden. Een doordeweekse ochtend begin ik steevast met een kop thee en volkorenbeschuit met hagelslag. Ga ik op kantoor aan het werk, dan houd ik me voor de lunch vast aan drie bruine boterhammen, waarvan doorgaans twee met hartig, één met zoet beleg. Beker koude melk erbij, heerlijk. Tussendoor? Koffie en vooral thee. In de weekenden, bij werk ‘op locatie’ of tijdens vakanties daarentegen vraagt mijn maag ’s morgens direct om vers sinaasappelsap. Met afbakbroodje ham-kaas-peer. Of een spiegelei. Of een krentenbol. Of een broodje jam. Om maar eens wat te noemen.

Gewoontes
Zonder pardon gooi ik mijn gebruikelijke eetwensen over boord. Ik eet meer, ik eet minder. Omdat ik me te weinig tijd gun, omdat ik juist veel tijd heb om te kokkerellen of omdat ik de kans grijp naar anders-dan-anders. Hoe dan ook, om een onverklaarbare reden eet ik vanaf het moment dat ik de grens over ben uitsluitend witte harde broodjes bij ontbijt en lunch, drink meer koffie dan gewoonlijk en kies ik uit de menukaart streekgerechten. Ik eet ineens fruit en bekertjes vruchtenyoghurt tussendoor èn graai regelmatig in de snoeptrommel. Ik vind het allemaal prima. Ik kan zelfs de hagelslag best missen. Maar na een dag of tien krijg ik onverhoopt een onweerstaanbare drang naar een beker heerlijke koude melk. Halfvolle wel te verstaan. En beslist niet gesteriliseerd. En hoe vind je die dan in een Italiaanse mega-supermarkt met niet meer kennis van de taal dan de gemiddelde vakantieganger? 

Simpel. 
Dat het Italiaanse ‘latte’ melk betekent en dat gepasteuriseerd ongeveer vertaald zal worden als ‘pasteurisato’, is handig om te weten, maar geen noodzaak. Al wat in het koelvak staat zal vast in de goede categorie thuishoren. En zonder na te denken weet ik: groen is yoghurt, blauw is melk, lichtblauw halfvolle. Bovendien: ook daar blijkt een melkpak eruit te zien als een melkpak. Als ik dan even later enigszins aarzelend een slok uit het lichtblauwe pak neem, wordt bevestigd wat ik eigenlijk allang wist: Een lichtblauw kartonnen literpak is geen babyvoeding, geen geitenmelk, maar gewoon heerlijk Hollandse -eh Italiaanse- halfvolle melk! Met dank aan de eenheid in Europese vormgeving.

Ank

PS. Ook paprika chips (blauw) en cafeïnevrije koffie (blauw) herken je aan de kleur van de verpakking. ‘Spa rood’ heeft er zelfs zijn naam aan ontleend! Functionaliteit boven creativiteit.